Jokhangtempel: Het heiligste klooster in Tibet

De Jokhangtempel, ook wel Zuglagkang, Qoikang-klooster (Boeddhazaal in het Tibetaans) en Jokhang-klooster genoemd, wordt beschouwd als het spirituele hart van Lhasa en het heiligste klooster in Tibet vanwege de status van Jowo Rinpoche. De Jokhang ligt 1.000 meter (3.300 ft) ten zuidoosten van het Potalapaleis, in het centrum van de oude stad Lhasa. Het is ook de oudste tempel in Lhasa, met een geschiedenis van meer dan 1.300 jaar. Het was destijds een belangrijk symbool van de Tubo-dynastie en is nog steeds het centrum van vele belangrijke politieke en religieuze activiteiten in Tibet.

Tibetanen noemen het gebied van de Jokhangtempel en de Barkhorstraat (een pelgrimsroute rond de tempel) “Lhasa”, wat in het Tibetaans heilig land of Boeddhaland betekent. Hieruit blijkt hoe hoog de Jokhangtempel in aanzien staat bij de Tibetaanse bevolking. Als je langer in de Jokhangtempel verblijft en goed oplet, zul je merken dat het het middelpunt is van het dagelijks leven van de inwoners van Lhasa. Het hele dagelijkse leven van de mensen draait om dit klooster. Met de dikke geur van yakboter, het weerklinken van het gemurmel van mantra's en de ontzagwekkende pelgrims, is een bezoek aan de Jokhangtempel een ongeëvenaarde reiservaring.

Geschiedenis van de Jokhangtempel

Koning Songtsen Gampo met Prinses Bhrikuti en Prinses Wencheng.

De Jokhangtempel werd gebouwd in het centrum van de oude stad Lhasa. De geschatte data voor de oprichting van de Jokhangtempel variëren van 639 tot 647 na Christus. De bouw werd gestart door koning Songtsen Gampo om een beeld van Jowo Mikyo Dorje te huisvesten dat naar Tibet was gebracht als onderdeel van de bruidsschat van zijn Nepalese vrouw, Prinses Bhrikuti. De Ramochetempel werd tegelijkertijd gebouwd om een ander Boeddhabeeld, Jowo Rinpoche, te huisvesten, dat naar Tibet was gebracht door zijn Chinese vrouw Prinses Wencheng. Er wordt aangenomen dat Jowo Sakyamuni na de dood van Songtsen Gampo uit de Ramochetempel is verplaatst ter bescherming en door Prinses Wencheng in de Jokhangtempel is verborgen. Het beeld is sindsdien in de Jokhangtempel gebleven en is het meest vereerde Boeddhabeeld in heel Tibet.

Rasa Thrulnag Tsuklakang (“Huis der Mysteriën” of “Huis der Religieuze Wetenschap”) was de oude naam van de Jokhang. Toen koning Songtsen de tempel bouwde, heette zijn hoofdstad Rasa. Na de dood van de koning werd Rasa bekend als Lhasa; de tempel werd Jokhang genoemd – “Tempel van de Heer” – afgeleid van Jowo Shakyamuni Boeddha, het belangrijkste beeld.

De Jokhangtempel werd in 1966 verwoest en in 1972 gerenoveerd, en was grotendeels voltooid in 1980.

Beeld van Jowo Rinpoche

Het heiligste en belangrijkste Boeddhabeeld in Tibet.

Jowo Rinpoche (Rinpoche betekent schatten in het Tibetaans) of Jowo Shakyamuni wordt beschouwd als het heiligste en belangrijkste Boeddhabeeld in de ogen van de Tibetanen. Het is een levensgroot Sakyamuni Boeddhabeeld dat in de Jokhangtempel wordt bewaard. Dit Sakyamuni Boeddhabeeld werd in de 7e eeuw naar Tibet gebracht, toen het boeddhisme begon. Dit Boeddhabeeld wordt beschouwd als een directe link naar de Boeddha en het meest nauwkeurige portret van Sakyamuni Boeddha. Dit is de reden waarom dit levensgrote Sakyamuni Boeddhabeeld Lhasa tot het heilige land en de Jokhangtempel tot het centrum van het wereldboeddhisme maakt. Er wordt gezegd dat voordat Sakyamuni onder de Bodhiboom in nirvana ging, hij het verzoek van discipelen inwilligde om 3 levensgrote Boeddhabeelden te zegenen om alle levende wezens te leiden: een levensgroot beeld van 8 jaar oud, een levensgroot beeld van 12 jaar oud en een levensgroot beeld van 25 jaar oud. Tegenwoordig wordt het kostbare levensgrote Boeddhabeeld van 12 jaar oud bewaard in de Jokhangtempel. Op weg naar de bedevaart is het levensgrote beeld van 12 jaar oud de bestemming van iedere toegewijde. Er wordt gezegd dat wie het Jowo Rinpoche-beeld ziet, pijn zal verlichten, echt geloof zal opwekken en alle verdiensten van zien, horen, denken en aanraken zal bezitten.

De Legende van de Jokhangtempel

Witte pagode verscheen op het meer, volgens de muurschildering van de Jokhangtempel.

De legende gaat dat er een meer was voordat de Jokhangtempel werd gebouwd. Bij het meer beloofde de Tubo-koning Srongtsen Gampoooit aan zijn Nepalese vrouw Prinses Bhrikuti dat hij een tempel zou bouwen waar de ring ook viel. Toen gooide hij de ring weg en die viel precies in het meer. Onmiddellijk verscheen er een helder licht boven het meer en in het licht verscheen een witte pagode met negen treden. Zo begon hier een groot bouwproject en werden duizenden witte geiten gebruikt om aarde voor de bouw te verplaatsen.
Er werd gezegd dat Prinses Bhrikuti en Prinses Wencheng elk een kostbaar Sakyamuni Boeddhabeeld meebrachten als hun belangrijkste bruidsschat. Prinses Bhrikuti bracht het levensgrote Sakyamuni Boeddhabeeld van 8 jaar oud en Prinses Wencheng bracht een ander levensgroot Sakyamuni Boeddhabeeld van 12 jaar oud mee. Om zulke heilige Boeddhabeelden te huisvesten, bouwde Songtsen Gampo de vroegste boeddhistische architectuur: de Jokhangtempel en de Ramochetempel.
Volgens de legende werd de Jokhangtempel tijdens de bouw verschillende keren overstroomd. Prinses Wencheng ontdekte dat het Tibetaans Plateau een demonenvrouw was (door de lokale bevolking Rasa genoemd) die op haar rug op de grond lag. De vorm van Rasa wordt voorgesteld als een menselijk lichaam, met het hoofd naar het oosten en de voeten naar het westen. Het meer onder de Jokhangtempel was het hart van Rasa en het water van het meer was haar bloed. Prinses Wencheng zei dat ze het meer met aarde moesten vullen en een tempel moesten bouwen om het hele Tibetaanse plateau veilig te houden, aangezien dit het hart van Rasa is. Ze beval ook nog 12 andere locaties aan om kleine tempels te bouwen om de armen, benen en gewrichten van Rasa te beheersen.

Architectuur Stijlen

De Jokhangtempel heeft een totale oppervlakte van meer dan 25.000 vierkante meter en meer dan 20 zalen. Het is het meest schitterende overgebleven gebouw uit de Tubo-periode in Tibet en ook het vroegste civiel structurele gebouw in Tibet. Het integreerde de architecturale stijlen van Tibet, de Tang-dynastie van China, Nepal en India, en is duizenden jaren lang een model geworden voor Tibetaanse religieuze architectuur. Door de eeuwen heen heeft de Jokhangtempel vele renovaties ondergaan, maar de basisindeling is oud en verschilt van die van veel andere Tibetaanse religieuze structuren. Een cruciaal verschil is de oost-west oriëntatie van het gebouw. Er wordt gezegd dat het naar Nepal is gericht ter ere van Prinses Bhrikuti. Een paar binnenpilaren en ingangsbogen zijn nog overgebleven van het oorspronkelijke 7e-eeuwse werk van Newari-ambachtslieden die uit de Kathmandu-vallei in Nepal waren gehaald om aan de bouw te werken.

Bezienswaardigheden in de buurt van Jokhangtempel