Tibetaans Eten en Keuken

Het prachtige en unieke Tibet is de plek die het dichtst bij de hemel ligt. Naast het mooie landschap mag ook het eten niet worden onderschat. Wanneer je naar Tibet komt, moet je, om de unieke levensstijl in Tibet diepgaand te voelen, nog steeds de speciale Tibetaanse gerechten proeven. Dit gebied zit vol met onbekende en onvervangbare zaken die deze keuken uniek hebben gemaakt.

De Tibetaanse keuken is de overkoepelende term voor Tibetaans eten en heeft een lange geschiedenis. De smaak van Tibetaans eten is licht en rustig. Veel gerechten, behalve zout, knoflook en sjalotten, bevatten geen pittige kruiden, waardoor de oorspronkelijke smaak van het eten gegarandeerd wordt. Het past ook bij de huidige trend om terug te keren naar de basis van de eetcultuur. Terwijl het de traditionele eetcultuur van het plateau behoudt, wordt het ook beïnvloed door de eetcultuur van Sichuan, India en Nepal. De gebruikelijke kookmethoden zijn roosteren, frituren, koken, enz. Vertegenwoordigers omvatten niet alleen gerechten gemaakt van yakvlees en Tibetaans varkensvlees, maar ook gerechten gemaakt met kerrie en Sichuanpeper. Natuurlijk mogen de dagelijkse voeding van Tibetanen zoals tsampa, boterthee en hooglandgerstwijn niet ontbreken.

De Kenmerken van de Tibetaanse Keuken

Vanwege de unieke ecologische en culturele omgeving van het Qinghai-Tibet plateau, verschilt de afgeleide Tibetaanse keukenstijl aanzienlijk van die van andere etnische groepen, en vormt de volgende kenmerken:

1. Op een gemiddelde hoogte van boven de 4000 meter ligt Tibet op het Qinghai-Tibet plateau, met ijle lucht, overvloedige zonneschijn en weinig regenval. Door deze unieke natuurlijke omgevingen heeft Tibet unieke agrarische en nevenproducten voortgebracht, waardoor een nomadisch voedselkarakter is ontstaan. In het uitgestrekte plateaugebied zijn boterthee, zoete thee, melkresten, gerstwijn, rundvlees, lamsvlees en andere voedingsmiddelen met plateaukenmerken het traditionele voedsel van het Tibetaanse volk geworden.

2. Tibet ligt op het kruispunt van China en vele andere landen, daarom wordt Tibetaans eten sterk beïnvloed door China en buurlanden zoals India en Nepal. Bovendien is Tibet een heilig land van het Tibetaans boeddhisme, dus het is ook diepgaand beïnvloed door de Tibetaans boeddhistische cultuur. Als een etnische minderheidsgroep in China hebben Tibetanen hun eigen dieetbeperkingen. Veel Tibetanen eten bijvoorbeeld geen vis omdat ze denken dat vis een van de Acht Gelukbrengende Symbolen van het boeddhisme is.

3. Traditionele Tibetaanse kookmethodes zijn voornamelijk koken en braden, aangevuld met bepaalde gemengde, gestoomde en rauwe gerechten, en er zijn minder roerbakgerechten. Dit komt voornamelijk door de grote hoogte van Tibet, waardoor het moeilijk is om te roerbakken. De grondstoffen van de traditionele Tibetaanse keuken zijn voornamelijk Tibetaanse gerst, rund- en lamsvlees, orgaanvlees, ghee, melkresten, enz. Je vindt nauwelijks seizoensgroenten in Tibetaanse recepten. Maar de afgelopen jaren zijn, met de promotie van groenteteelt en -consumptie op het plateau, groenten verschenen op de eettafels in Tibet, en roerbakvoedsel wordt steeds populairder.

4. Er is een groot verschil in dieet tussen de landbouw- en veeteeltgebieden van Tibet, evenals de eetgewoonten. In veeteeltgebieden is vlees het hoofdvoedsel, en slechts een kleine hoeveelheid Zanba is de aanvulling; maar in landbouwgebieden zijn de omstandigheden precies het tegenovergestelde. Herders in Noord-Tibet houden er niet van om kerriepoeder in hun gerechten te doen, maar bijna alle andere etnische groepen die in de buurt van de grens wonen, doen er kerrie in. Een ander voorbeeld is havermout. Hoewel de meeste mensen het lekker vinden, zijn de eetwijzen verschillend. Monba-mensen voegen er graag melkresten aan toe.

5. Het hoogste niveau van de Tibetaanse keuken is voornamelijk geconcentreerd in Lhasa en Shigatse, die de centra zijn van de Tibetaanse eetcultuur. Omdat de oude edelen, landgoedeigenaren, overheidskantoren, de Dalai Lama en de Panchen Lama daar vroeger woonden. Hoewel Tibetaanse keuken op veel andere plaatsen ook zeer kenmerkend is, is het verre van vergelijkbaar met deze twee plaatsen wat betreft de complete verscheidenheid, vakmanschap en uitstekende kooktechnieken. In het bijzonder is de Tibetaanse keuken in Lhasa representatief geworden voor de Tibetaanse keuken, omdat het eten in Lhasa de essentie van de Tibetaanse keuken samenbrengt maar levendiger en diverser is. Je kunt veel authentiek eten proeven in de restaurants van Lhasa in de buurt van de Jokhang Tempel en rondom de Barkhor Straat. Natuurlijk kun je hier ook westers eten, Sichuan-eten, Nepalees eten of Indiaas eten krijgen.

Klassiek Tibetaans Eten

Hier zijn de top 10 Tibetaanse gerechten die je niet mag missen wanneer je Tibet bezoekt.

Tsampa (Zanba)

Het hoofdingrediënt van Tsampa is gerstemeel. Bij het eten voeg je een beetje boterthee, melkpoeder en suiker toe aan het gerstemeel en meng je ze gelijkmatig, dan kneed je het met de hand tot een bal. Het is gemakkelijk te eten, mee te nemen en op te slaan. En het heeft een rijke voedingswaarde en een hoge calorische waarde. Het is ook het beste voedsel om de honger te stillen en de kou te verdrijven. Daarom is Tsampa een van de traditionele basisvoedingsmiddelen in Tibet geworden. De meeste Tibetanen eten drie keer per dag Tsampa.

Wanneer Tibetanen het Tibetaanse Nieuwjaar vieren, plaatst elk gezin een "Zhusuo Maqi" (een houten container) op de Tibetaanse kast, gevuld met Tsampa, ginsengfruit en ander voedsel. Wanneer buren, familieleden en vrienden op bezoek komen, serveert de gastheer de "Zhusuo Maqi". De gasten pakken met hun hand een beetje Tsampa en gooien het driemaal in de lucht, en pakken dan een beetje in hun mond en zeggen dan: "Tashi Delek" (veel geluk).

>>Bekijk meer over Tibetaanse Tsampa

Boterthee

Boterthee is de favoriete drank van Tibetanen. Een legende vertelt dat Prinses Wencheng niet gewend was aan het dieet van het plateau toen ze in Tibet aankwam, dus bedacht ze een manier om een half kopje melk en daarna een half kopje thee te drinken tijdens het eten, zodat het comfortabeler zou aanvoelen. Sindsdien is deze theedrinkstijl in Tibet gebruikelijk geworden. Later werd boterthee, uitgevonden door Prinses Wencheng op basis hiervan, een nieuwe manier van theedrinken.

Boterthee is de dagelijkse essentiële drank van Tibetanen en ook een noodzaak van het leven op het Tibetaanse plateau. Het is calorierijk en smaakt puur en zoet. Deze speciale thee is goed voor de gezondheid, vooral effectief tegen hoogteziekte, het voorkomen van gebarsten lippen door droog weer en ook tegen de kou. Er zijn bepaalde regels voor Tibetanen om boterthee te drinken, die over het algemeen wordt bijgevuld tijdens het drinken, in plaats van in één teug leeg te drinken.

>>Bekijk meer over boterthee

Zoete Thee

De meeste mensen die naar Tibet reizen, zijn niet gewend om boterthee te drinken, maar ze drinken graag zoete thee, vooral de zoete thee uit Lhasa, die erg beroemd is in Tibet. Lhasa zoete thee wordt gemaakt van gekookt zwarte theesap, melk of melkpoeder en witte suiker, enz. Het is zoet en heerlijk, rijk aan voedingsstoffen en geliefd bij mensen. Tibetaanse zoete theehuizen zijn voornamelijk geconcentreerd in Lhasa en Shigatse, waarvan Lhasa de meeste heeft. Als je rondkijkt in de zoete theehuizen op de Barkhor Straat, zul je merken dat Tibetanen graag tijd doorbrengen met vrienden in de zoete theehuizen.

Yakvlees

Yakvlees is een veelvoorkomend voedsel in Tibetaanse gebieden. Er is yak jerky, gemarineerd yakvlees en een verscheidenheid aan gerechten gemaakt met vers yakvlees. Tibetaans yakvlees wordt geselecteerd van de yaks geproduceerd op het Tibetaanse plateau, op een hoogte van meer dan 3.800 meter. Het heeft de kenmerken van hoog eiwitgehalte, laag vetgehalte, hoge calorische waarde en rijk aan verschillende aminozuren. Het heeft significante effecten op weerstand tegen ziekten, celactiviteit en orgaanfunctie. En de voedingswaarde is tien keer die van gewoon rundvlees.

Tibetaanse Noedels

Tibetaanse noedels zijn een typisch Tibetaans ontbijt en een traditionele Tibetaanse snack. Het is een van de favoriete gerechten van Tibetanen. Tibetaanse noedels worden gemaakt van tarwemeel en smaken een beetje rauw. In feite is dit een van de kenmerken van Tibetaanse noedels. De essentie van Tibetaanse noedels zit in de soep, omdat de noedels over het algemeen worden gekookt in yakvleessoep, wat ze bijzonder geurig maakt. Bij het eten serveren mensen er meestal een paar lepels Tibetaanse chilisaus bij.

Nadat veel pelgrims een bedevaartstocht rond de Jokhang Tempel hebben gemaakt, eten ze een kom Tibetaanse noedels en drinken ze een kop zoete thee in het theehuis rond de Barkhor Straat. Als je Lhasa bezoekt, kun je een kom Tibetaanse noedels eten en genieten van de unieke smaak.

Tibetaanse Yoghurt

In het Tibetaans wordt yoghurt "sneeuw" genoemd, en een van de grootste Tibetaanse festivals - het Shoton Festival is vernoemd naar yoghurt. Tijdens deze periode eten mensen op straat en in steegjes een kopje lokale yoghurt. Behalve tijdens festivals is yoghurt ook een van de favoriete gerechten van Tibetanen.

Tibetaanse yoghurt heeft ook sterke lokale kenmerken, die verschillen van yoghurt elders. Tibetaanse yoghurt gebruikt verse yakmelk. Dit soort yoghurt is melkwit en papperig, smaakt zuur, puur, dik en vol melksmaak in de mond. Als het de eerste keer is dat je het proeft, zullen veel reizigers de speciale smaak nooit vergeten, maar na eraan gewend te zijn, wordt deze speciale smaak na verloop van tijd steeds verfrissender. Bij het eten van Tibetaanse yoghurt kun je wat suiker toevoegen, afhankelijk van je persoonlijke smaak. Als je er wat sesamzaadjes en gekonfijt fruit overheen strooit, is het perfect. Dit soort yoghurt is te koop bij kleine kraampjes en speciale yoghurtwinkels in Tibet.

Hooglandgerstwijn

Hooglandgerstwijn, in het Tibetaans "qiang" genoemd, wordt gemaakt van hooglandgerst - het belangrijkste graan geproduceerd op het Qinghai-Tibet plateau. Het is de favoriete wijn van het Tibetaanse volk voor het vieren van festivals, trouwen, het krijgen van kinderen en het begroeten van vrienden en familieleden.

De hooglandgerstwijn is geurig en vol, zoet en helder. Bovendien is de winter in Tibet extreem koud en lang. Deze hooglandgerstwijn is ook een warmhouddrank. De eerste gerstwijn had geen ingewikkeld proces. In Tibetaanse gebieden kan bijna elk gezin het maken. Later werd de brouwtechnologie van gerstwijn geleidelijk verbeterd. In de afgelopen 1300 jaar is de Tibetaanse wijcultuur, met gerstwijn als drager, in binnen- en buitenland bekend om zijn unieke charme.

Tibetaanse Momo

Tibetaanse Momo is populair onder Tibetanen. De momo lijkt op de traditionele Chinese dumpling, maar is niet helemaal hetzelfde. Het is het Tibetaanse type broodje met een vorm van vulling. Meestal gebruiken Tibetanen yakvlees als vulling. Natuurlijk zijn er, als je vegetariër bent, ook momo met kool, aardappelen, champignons en andere groenten als vulling. Er zijn veel manieren om momo te maken. De meest gebruikte methoden zijn echter stomen en frituren. Soms wordt de momo ook gebruikt om soep te maken. Meestal eten Tibetanen momo graag met een speciale saus.

>>Bekijk meer over Tibetaanse momo

Schapenbloedworst

Met een lange geschiedenis is schapenbloedworst een speciaal gerecht in Lhasa, Tibet. Tibetaanse bloedworst is eigenlijk een van de bekende worsten, maar het verschil is dat het niet alleen gevuld is met vers vlees, maar ook dierlijk bloed bevat, vandaar de naam bloedworst. Voor boeren en herders in Tibetaanse gebieden wordt schapenbloed niet apart gekookt nadat het schaap is geslacht, maar wordt het in de dunne darm gegoten en gekookt. Het heeft de kenmerken van niet breken, geen bezinksel en niet pellen, en de smaak is fijn en zacht, niet vettig of houterig.

Luchtdroog Vlees

De geboorte van deze lekkernij houdt verband met de migratiegewoonten van nomaden. Tijdens het migreren leerden de nomaden om lokale materialen te gebruiken en luchtdroog rund- en lamsvlees te maken, omdat het gemakkelijk mee te nemen en op te slaan is. Het is een populair gerecht onder Tibetanen.

Het wordt meestal elke winter gemaakt, vaak eind november. Op dit moment is de temperatuur onder nul. Tibetanen snijden het rund- en lamsvlees in kleine stukjes en rijgen ze aan een touwtje, hangen ze vervolgens met bamboe manden in de schaduw onder de tenten of dakranden om te bevriezen en luchtdrogen. Na het volgende jaar in maart worden ze naar beneden gehaald om te roosteren of rauw te eten, wat erg lekker is. Vanwege de unieke klimatologische kenmerken van Tibet is Tibetaans luchtdroog vlees knapperig en heeft het zijn eigen unieke smaak.