Tibetaans Monnikenvoedsel en Dieet

Wanneer je naar Tibet reist, ontdek je misschien dat Tibetaanse monniken en lama's vlees mogen eten, wat in de ogen van veel mensen ongelooflijk en onbegrijpelijk is. Vooral in de ogen van sommige boeddhistische gelovigen is het eten van vlees absoluut verboden voor monniken. Wat is dan het dieet van Tibetaanse monniken eigenlijk?

Wat aten Tibetaanse monniken vroeger?

Tibet ligt op het Tibetaanse plateau. Als uitgestrekt gebied op het dak van de wereld hebben de afgelegen vervoersomstandigheden Tibet meer dan duizend jaar bijna volledig geïsoleerd van de buitenwereld. Bovendien maken de barre natuurlijke omstandigheden hier, zoals grote hoogte, hoog temperatuurverschil, zuurstofgebrek, strenge kou en permafrost, dat de gewassen die op dit land kunnen overleven klein en schaars zijn, en hun aantal verwaarloosbaar. Beperkt door deze ongunstige factoren kunnen Tibetaanse monniken in het dagelijks leven alleen gerst en tsampa als hun belangrijkste voedselbron gebruiken.

Sinds de opkomst van de Gelug-school van het Tibetaans boeddhisme, heeft deze geleidelijk een dominante positie op het Tibetaanse plateau verworven. Om de Mongoolse stammen tevreden te stellen, begunstigde de Qing-dynastie de Gelug-school. Vanwege zijn exclusieve status hielden de monniken van het Tibetaans boeddhisme, vertegenwoordigd door de Gelug-school, zich niet bezig met productieactiviteiten, maar waren ze volledig afhankelijk van gelovigen voor voedsel. De meest fundamentele reden voor het eten van vlees heeft nog steeds te maken met de omgeving, omdat natuurlijke omstandigheden hen geen andere keuze lieten.

In het seizoen waarin er geen groenten of granen zijn, hebben ze geen andere keuze dan het voedsel dat door nomaden wordt aangeboden te accepteren. Dus het dieet van Tibetaanse monniken en nonnen is hetzelfde als dat van het Tibetaanse volk, meestal gebaseerd op tsampa, boterthee, zuivelproducten, en rund- en schapenvlees. Rund- en schapenvlees is voornamelijk gedroogd vlees.

De oorsprong van het dieet van Tibetaanse monniken

Vanuit het perspectief van het boeddhisme zelf komen de geloften van monniken voor bevrijding uit de Hinayana-soetra's. Toen Boeddha Shakyamuni leefde, bepaalde hij dat monniken om voedsel moesten bedelen, en ze moesten eten wat de donoren gaven, zonder keuze. Als hij zegt "ik kan dit niet eten", zou dat de geloften overtreden. Dus als de donoren vlees aanbieden, moeten ze het eten.

De oorspronkelijke regel was dat monniken geen groenten zoals uien, gember en knoflook mochten eten, omdat die een vieze geur hebben. In de Hinayana-geloften is het toegestaan om vlees te eten volgens de "drievoudige regel". Wat is de "drievoudige regel"? Er zijn drie gevallen waarin monniken en nonnen vlees mogen eten: wanneer niet is gezien, niet gehoord en niet vermoed dat het levende wezen voor de bhikkhu is geslacht.

Het boeddhisme zegt dat alle wezens gelijk zijn, wat niet alleen verwijst naar de gelijkheid van alle mensen, maar de gelijkheid van alle levende dingen. Doden veroorzaakt zonden en is tegen de boeddhistische leer. De "drievoudige regel" is om het optreden van de zonde zoveel mogelijk te voorkomen, omdat de productie van drie soorten vlees niets te maken heeft met degene die het eet. Men eet gewoon het voedsel dat er al is en het is een soort verspilling als men het niet eet. Zelfs als het de zonde van het doden is, wordt die niet door de eter gecreëerd. Maar er is nog steeds controverse over of boeddhisten vlees mogen eten of niet. Bovendien eten Tibetaanse monniken meestal het vlees van grote dieren, omdat grote dieren meer eiwitten en een hogere energie bevatten. Op deze manier kunnen ze het doden van meer kleine dieren en minder dieren voorkomen. Ze eten geen paardenvlees, ezelvlees of hondenvlees, maar meestal rund- en schapenvlees.

Het dieet van Tibetaanse monniken tegenwoordig

In de afgelopen jaren, met de verbetering van het transport in Tibet, is het steeds gemakkelijker geworden om vegetarisch te eten. De Tibetaanse hoogwaardigheidsbekleders waren zeer verheugd om te zien dat veel Han-Chinezen en zelfs westerlingen een vegetarische traditie hebben, dus begonnen ze krachtig te promoten dat Tibetaanse boeddhisten vegetarisch gaan eten. In dit geval eten veel Tibetaanse monniken geen vlees meer. Dit is een goede richting, omdat vegetarisch eten het lijden van voelende wezens kan verminderen en de kans dat voelende wezens slecht karma creëren kan verminderen. Nu is al het eten dat wordt geserveerd in de gebedszalen van de top drie kloosters (Ganden, Drepung en Sera) vegetarisch, en alle mensen die de Kalachakra-wijding bijwonen moeten ook vegetarisch eten.

Het dieet van de Gelug-school is niet onveranderlijk. Bij belangrijke boeddhistische evenementen en religieuze ceremonies is de samenstelling van het dieet zeer kenmerkend. Laten we het Qinghai Kumbum-klooster als voorbeeld nemen. Wanneer een abt wordt geïnstalleerd, is er meestal een groot banket, en de zitplaatsen zijn grotendeels gerangschikt volgens de hoogte van de positie en rang van de monnik. Voor hen staan kleine vierkante tafels en kleine strooktafels met thee en fruitlekkernijen, zoals ronde gefrituurde deegwaren, pannenkoeken, kandijsuiker, suikers, rozijnen, walnoten, appels, peren, enzovoort.

Hoe eet je als een Tibetaanse monnik?

In de boeddhistische wereld omvat eten zeer belangrijke verdiensten en beoefeningen. Er is een complete reeks etiquette, waaronder het stoppen van spraak en rechtop zitten, wat een zeer belangrijk boeddhistisch gebeuren is. Eten is ook de belangrijkste beoefening.

Om het dieet van een Tibetaanse monnik volledig te begrijpen, kun je beter kijken naar de manier waarop ze eten dan naar het voedsel zelf.

1. Voedselcombinaties

Er wordt geloofd dat wanneer zetmeelrijk voedsel (zoals brood, rijst en pasta) en eiwitrijk voedsel samen worden gegeten, dit de spijsvertering kan beïnvloeden en op de lange termijn zelfs de levensduur kan verkorten. Omdat de afbraak van zetmeel een alkalische omgeving vereist, en de afbraak van eiwitten een zure omgeving vereist. Daarom eten de monniken elke keer maar één enkel type voedsel.

2. Langzaam kauwen

Tibetaanse monniken kauwen langzaam tijdens het eten, omdat dit de voedselinname kan verminderen en de schade aan het maag-darmkanaal kan verminderen. Er wordt gezegd dat ze minstens 30 keer kauwen op elke hap rijst. Het maakt ook volledig gebruik van de smaakorganen om de smaak van het voedsel te ervaren en de vertering en opname van voedingsstoffen te verbeteren.

3. Niet te laat eten

Omdat het verteringsproces energie verbruikt, moet je niet later op de dag eten. Dit geeft niet alleen de maag rust, maar stelt ook de verschillende functies van het lichaam in staat om volledig te rusten. Idealiter zou de laatste maaltijd voor zonsondergang moeten worden gegeten, een paar uur voordat je gaat liggen en rusten.

4. Samen eten en stil zijn

Tibetaanse monniken eten meestal elke dag samen en bidden altijd voor de maaltijd, wat ook een boeddhistische beoefening is. Tegelijkertijd is het vereist om absolute stilte te bewaren tijdens de maaltijd, omdat dit hen meer op hun eten laat focussen en ervoor zorgt dat ze niet te veel eten.