Paro Dzong
Paro Dzong, ook wel Rinpung Dzong genoemd naar zijn oorsprong, betekent “Fort van de Juweelstapel”. Het is een van de populairste belangrijke toeristische attracties in Paro en misschien wel het beste voorbeeld van Bhutaanse architectuur dat je zult zien. Paro Dzong ligt op een steile klif, met een prachtig uitzicht over de Paro-vallei en de Paro Chhu, dicht bij de enige internationale luchthaven in Bhutan - Paro Airport en op slechts 15 minuten lopen van de hoofdstad van Paro.
Het werd gebruikt als een fort om de Paro-vallei te verdedigen. Net als andere forten in Bhutan is Paro Dzong een boeddhistisch klooster en vervult het ook enkele overheidsfuncties. De voorloper was de kantoren van de lokale overheid, inclusief de vergaderzaal voor de Nationale Vergadering en de lokale rechtbank. De beroemde Bhutaanse film "Little Buddha" werd hier opgenomen. Ongeveer 200 monniken wonen er nog steeds, en de aula in de zuidoostelijke hoek van de tempel is waar ze dagelijks eten.
Historische Oorsprong
Volgens een populaire legende bezocht de Tibetaanse goeroe Rinpoche, algemeen bekend als Padmasambhava, de plek in de achtste eeuw. De Tibetaanse meester zag de hoge kalkstenen sokkel en voorspelde dat het op een dag de fundering van een dzong zou worden en noemde het "Rinpung Drak" ("klif van de Juweelstapel"), waaraan de dzong zijn huidige naam ontleent. In de 15e eeuw boden de lokale bevolking de crap aan Lama Drung Drung Gyal. Deze boeddhistische notable bouwde er een klein heiligdom en breidde het later uit tot een vijf verdiepingen tellend fort dat bekend stond als Hungrel Dzong.
In 1644 werd het gewijd aan Ngawang Namgya (Zhabdrung Rinpoche), de eerste theocratische leider van Bhutan. Omdat de Zhabdrung Rinpoche voldoende gezag had om de beste materialen te eisen, lieten zijn architecten de oude Hungrel Dzong - die voornamelijk bestond uit muren van aangestampte aarde - afbreken en vervingen deze door een grotere stenen structuur. De bouw duurde ongeveer vijf jaar en resulteerde in de huidige vorm van het klooster zoals we dat vandaag de dag zien. Om het te onderscheiden van de vorige structuur, werd het bekend als Rinpung Dzong.
Architectonische Kenmerken
Paro Dzong is qua architectuur een van de grootste en mooiste dzongs in Bhutan. Het is een complex van binnenplaatsen, tempels, administratiekantoren en open ruimtes omgeven door torenhoge muren. Alle gebouwen zijn uitgerust met grote ramen met uitgebreide houtsnijwerk van traditionele Bhutaanse patronen. Daarnaast zijn de crèmekleurige buitenkant, aantrekkelijke felle kleuren en meer dan een dozijn heiligdommen hoogtepunten van dit verfijnde klooster. In de heiligdommen worden oude boeddhistische relikwieën en verschillende goden aanbeden.
Paro Dzong heeft een elegante en harmonieuze structuur, evenals een lange geschiedenis. Net als bij andere gebouwen in Bhutan is er geen staal of ijzeren spijkers gebruikt bij de constructie. De binnenplaats is kleurrijk en levendig. De centrale toren, Utse genaamd, is vijf verdiepingen hoog met ingedrukte mooie religieuze figuren. De schilderijen in de dzong zijn een paradijs voor kunstliefhebbers. Elk schilderij vertelt zijn eigen verhaal, een wonder om te aanschouwen! Er is ook een collectie Bhutaanse schatten - Thangka - Thongdel. Het is een religieus rolschildering gemaakt van zijde en katoen. Het kan het grootste en meest verfijnde meesterwerk van de Bhutaanse kunst worden genoemd. De hoofdpersoon in het schilderij is Padmasambhava, die het boeddhisme naar Bhutan introduceerde, samen met zijn twee vrouwen, Mandarava en Yeshe Tsogyal. Boeddhisten in Bhutan geloven dat zolang mensen eer bewijzen aan Thongdel, ze Nirvana kunnen bereiken.
De wachttoren van de dzong wordt beschouwd als een van de mooiste gebouwen. Het is nu gebouwd als het Nationale Museum van Bhutan, dat meer dan 3.000 werken van Bhutaanse kunst in zijn bezit heeft. Het ongebruikelijke ronde uiterlijk van het gebouw zou de vorm hebben van een boeddhistisch geluksinstrument - een schelp. Het museum is verdeeld over zes verdiepingen, met op elke verdieping verschillende culturele relikwieën, waaronder religie, nationale ontwikkelingsgeschiedenis, postzegels, oude foto's, productie en leven, dieren en planten, enz.
Paro Tshechu
De met stenen geplaveide festivalterreinen buiten de dzong zijn de thuisbasis van een van de populairste festivals van het land - Paro Tshechu, dat hier elk voorjaar wordt gehouden. Volgens de traditionele Bhutaanse maankalender duurt deze viering meestal van de 11e tot de 15e dag van de tweede maand (meestal in maart of april). De vieringen beginnen met een charmante dans in traditionele kostuums die religieuze folklore uitbeeldt. Op de laatste dag wordt het zijden beeld van Guru Padmasambhava ontvouwd op de muur van het fort. Talloze toeristen komen hier om het te zien, en het tafereel is behoorlijk levendig.
Reisgids
Openingstijden: 9 uur 's ochtends tot 4 uur 's middags, elke dag van het jaar.
Kledingvoorschrift: Formeel. Dzong is het spirituele fort van het Bhutaanse volk. Om de dzong binnen te gaan, moeten de Bhutaanse mensen zeer formele traditionele kleding dragen, terwijl toeristen formele kleding moeten dragen.
Fotografie: Fotograferen is toegestaan tot aan de binnenplaats.
Attracties in de buurt: Tiger’s Nest, Drugyel Dzong
E-mailreactie binnen 0,5 - 24 uur.