Himalaya-gebergte

De Himalaya, die aan de zuidelijke rand van het Tibetaans plateau liggen, bevinden zich in China Tibet, Pakistan, India, Nepal en Bhutan. De belangrijkste delen liggen op de grens van China en Nepal. Het begint bij de Nanga Parbat-piek in het noordwesten van het Tibetaans plateau in het westen en bereikt de Namcha Barwa-piek bij de scherpe bocht van de Yarlung Tsangpo-rivier in het oosten, met een totale lengte van 2.400 kilometer en een breedte van 200 ~ 350 kilometer. Het Himalayagebergte is ook het hoogste ter wereld. De welbekende Mount Everest is de hoofdpiek van de Himalaya, met een hoogte van 8.844,43 meter, de hoogste piek ter wereld. In het Tibetaans staat de Himalaya bekend als de 'verblijfplaats van sneeuw'. Op aarde worden de Himalaya, naast de Zuid- en Noordpool, ook wel de 'derde pool' van de wereld genoemd, omdat ze het hele jaar door bedekt zijn met zware sneeuw en ijs.

Basisfeiten over de Himalaya

• Naam: de Himalaya
• Sanskriet naam: hima ālaya (betekent verblijfplaats van sneeuw)
• Locatie: verspreid over 5 landen (India, Pakistan, Nepal, China en Bhutan)
• Breedte: 200 ~ 350 km
• Hoogte: gemiddeld boven de 7.000-8.000 m
• Totale lengte: 2.400 km
• Hoofdpiek: Mount Everest (Qomolangma)
• Breedtegraad en lengtegraad: 27° 59' N, 86° 56' E.

Oorsprong van de Himalaya

Sinds het ontstaan van de aarde zijn de aardkorstplaten voortdurend aan het scheiden en samenkomen. Elke convergentie creëert littekens op aarde - bergen. Ongeveer 65 miljoen jaar geleden lag het Tibetaans Plateau nog op de bodem van de Neo-Tethys Oceaan, de op een na grootste oceaan ter wereld in die tijd. Ongeveer 59 miljoen jaar geleden botste de Indo-Australische Plaat tegen de zuidelijke rand van Eurazië na een reis van 30 miljoen jaar en 3.700 kilometer. Dit is de grootste plaattektonische beweging in de afgelopen 200 miljoen jaar - de 'Himalaya Orogenese'. De twee platen gaven geen krimp, en de 1.000 kilometer brede rots werd samengeperst tot iets meer dan 200 kilometer breed, waardoor de Himalaya uit de grond rees en het meest majestueuze berggebergte ter wereld vormde. Tot op de dag van vandaag drukt de Indische Plaat nog steeds tegen het Euraziatische continent met een snelheid van meer dan 5 cm per jaar, en de Himalaya rijst nog steeds, in een poging de eer van het hoogste berggebergte op aarde te behouden.

Het Klimaat van de Himalaya

Als een grote klimaatscheiding hebben de Himalaya een beslissende invloed op het Tibetaans Plateau in het noorden, de Centraal-Aziatische Hooglanden en het Indiase subcontinent in het zuiden. De golvende Himalaya-pieken blokkeren koude lucht uit Centraal-Azië en vochtige lucht uit de Indische Oceaan. Daardoor heeft de zuidelijke helling (Nepal-kant) van de Himalaya overvloedige regenval en vegetatie, terwijl de noordelijke helling (Tibet-kant) minder regenval en schaarse vegetatie heeft, wat een opvallend contrast vormt. Met de toename van de berghoogte verandert het natuurlijke landschap van het alpiene gebied ook voortdurend, wat een duidelijke verticale natuurlijke zone vormt. Aan de noordelijke helling is het een plateaubergklimaat met het hele jaar door sneeuw, korte zonneschijnduur en kou. Aan de zuidelijke helling is het een subtropisch moessonklimaat met warm en vochtig, lange uren zonneschijn en voldoende regenval.

De Topografie van de Himalaya

De topografie van de Himalaya wordt gekenmerkt door een zachte noordelijke helling en een steile zuidelijke helling. De zuidelijke helling ligt 6.000 ~ 7.000 meter boven de Ganges-rivier en de Indiase vlakte, wat een enorme natuurlijke barrière vormt om de zuidwestmoesson uit de Indische Oceaan te voorkomen. Door het onderscheppen van de bergen brengt de vochtige en warme zuidwestmoesson overvloedige neerslag naar de zuidelijke helling, waardoor de sneeuwgrens op de zuidelijke helling lager ligt. Ondertussen veroorzaken de bergonderscheppingen minder regenval, hogere sneeuwgrenzen en schaarse vegetatie aan de noordelijke helling, wat een scherp contrast vormt met de zuidelijke helling.

Met de toename van de berghoogte verandert het natuurlijke landschap van alpiene gebieden ook voortdurend, wat een duidelijke verticale natuurlijke gordel vormt, die van zuid naar noord in drie zones kan worden verdeeld. De zuidelijke zone is de heuvelgordel aan de voet van de berg, die ongeveer 700 ~ 1.000 meter boven zeeniveau ligt. De middelste zone is de kleine Himalaya-bergband met een hoogte van ongeveer 3.500 ~ 4.000 meter. De noordelijke zone is de grote Himalaya-bergband, de hoofdadering van de Himalaya. De noordelijke zone bestaat uit vele hoge bergbanden, ongeveer 50 ~ 60 kilometer breed, met een gemiddelde hoogte van meer dan 6.000 meter, waaronder tientallen pieken van meer dan 7.000 meter boven zeeniveau, waaronder de hoogste berg ter wereld: de Mount Everest.

Belangrijkste Pieken van de Himalaya

De top 10 pieken ter wereld zijn Mount Everest, Qiaogori, Kanchenjunga, Lhotse, Makalu, Cho Oyu, Dhaulagiri, Manaslu, Nanga Parbat en Annapurna. Behalve Qiaogori (gelegen in het Karakoram-gebergte), liggen de andere 9 pieken in het Himalayagebergte.

Mount Everest ---- Mount Everest (ook bekend als Qomolangma) is het hele jaar door bedekt met sneeuw en heeft lage temperaturen. Mount Everest is de hoofdpiek van de Himalaya. Met een hoogte van 8.844,43 meter en een jaarlijkse groei van 1,2 centimeter, is Mount Everest de hoogste piek ter wereld. Er is de hoogste tempel ter wereld, het Rongbuk-klooster, onder de berg in Tibet.

Kanchenjunga ---- Kanchenjunga is 8.586 meter boven zeeniveau hoog, gelegen in het midden van de Himalaya, op de grens van Nepal en India op 88° 09' 01" E, 27° 42' 09" N. Het staat bekend als de 'vijf grote sneeuwschatten', afgeleid van zijn vijf toppen. Vier van zijn toppen zijn meer dan 8.450 meter hoog.

Lhotse ---- Op 8.516 meter boven zeeniveau is Lhotse de vierde hoogste berg ter wereld. Het ligt op 86,9° oosterlengte en 27,9° noorderbreedte. De oostkant ligt in de Tibetaanse Autonome Regio van China, en de westkant behoort tot Nepal. Lhotse betekent 'de zuidelijke piek' omdat het slechts 3 kilometer ten zuiden van de Mount Everest ligt, de twee bergen gescheiden door een schoot, die bekend staat als de 'zuidelijke schoot'.

Makalu ---- Makalu is 8.463 meter boven zeeniveau hoog, gelegen in het midden van de Himalaya, 87° 06' oosterlengte, 27° 54' noorderbreedte. Het ligt 24 km van de Mount Everest in het noordwesten. Langs de noordwest-zuidoost rug als grens, behoort het noordelijke deel tot Tibet, China; en het zuidelijke deel tot Nepal. De pieken zijn het hele jaar door bedekt met dikke sneeuw en ijs, en er zijn enorme gletsjers op de helling en in de valleien.

Cho Oyu ---- Met een hoogte van 8.201 meter is Cho Oyu de zesde hoogste piek ter wereld. Gelegen op de grens van China en Nepal op 86,6° E en 28° N, wordt de bergpiek begrensd door de noordoostelijke en zuidwestelijke ruggen, met het noorden in Tingri, Tibetaanse Autonome Regio en het zuiden in Nepal. Cho Oyu staat in het midden van de Himalaya, 100 kilometer ten oosten van de hoogste piek ter wereld - de Mount Everest. Cho Oyu heeft voornamelijk vijf ruggen, namelijk de noordwestelijke, noordoostelijke, zuidwestelijke, zuidoostelijke en westelijke berg. De piek is bedekt met eeuwige sneeuw en talloze ijs.

Dhaulagiri ---- Dhaulagiri is de zevende hoogste berg ter wereld met 8.167 meter boven zeeniveau, gelegen in Nepal.

Manaslu ---- Manaslu is de achtste hoogste berg ter wereld met 8.163 meter boven zeeniveau. Het ligt in de Mansiri Himal, onderdeel van de Nepalese Himalaya, in het west-centrale deel van Nepal.

Nanga Parbat ---- Nanga Parbat is de negende hoogste berg ter wereld met 8.126 meter boven zeeniveau en ligt in het Kasjmir-gebied.

Annapurna ---- Annapurna is de tiende hoogste berg ter wereld met 8.091 meter boven zeeniveau en ligt in Nepal.

Shishapangma ---- Shishapangma gelegen in Nyalam, Shigatse, Tibetaanse Autonome Regio, is 8.027 meter boven zeeniveau. Shishapangma is de enige 8.000-meter piek die volledig in China ligt.