District Purang

Purang (Burang) behoort tot de regio Ngari in Tibet, China. Het ligt in het zuidwesten van Tibet, in het zuidelijke deel van Ngari, tussen de Gangdise-gebergte en de Himalaya, en op de grens van China, India en Nepal. Het district Purang heeft een bijzondere topografie, gelegen in de vallei van de Mabja Zangbo-rivier (Pauwenrivier) tussen de Abi Gamin-reeksen en Gurla Mandhata (Mount Namonanyi), en het is de "plek omringd door besneeuwde bergen" in de Ngari-regio. De oorspronkelijke betekenis van "Puran" in het Tibetaans is heel eigenaardig, namelijk "één haar." De oorsprong van de naam zou verwijzen naar het smalle landschap van de Mabja Zangbo-riviervallei.

Mabja Zangbo-rivier

De Mabja Zangbo-rivier (Pauwenrivier) is een van de "vier heilige rivieren" die hun oorsprong vinden in Ngari. Het is ook een belangrijke bron van de Ganges, de heiligste rivier van India. Na het vormen van de wonderbaarlijke Mabja Zangbo-riviervallei stroomt de rivier bij de Niti-bergpas van Puran naar Nepal. Daar wordt het omgedoopt tot de Ghaghara-rivier (Karnali) en mondt uiteindelijk uit in de Ganges (Ganga) in India.

In Ngari is de Mabja Zangbo-riviervallei een zeldzaam laaggelegen gebied, slechts 3.900 meter boven zeeniveau. Vergeleken met de gemiddelde hoogte van 4.000 meter in Ngari is de hoogte van Puran erg laag. Niet alleen is de hoogte hier laag, maar belangrijker nog, de bergpassen die door de rivier zijn uitgesleten, laten de warme, vochtige zuidelijke lucht uit de Baai van Bengalen binnen, wat een aangenaam plateau-microklimaat creëert. Er zijn gouden koolzaadbloemen, groene gerstvelden, weelderige bomen en heldere waterstromen. Op het uitgestrekte en koude Ngari-plateau lijkt het alsof een godheid hier wonderen heeft verricht en een paradijs voor mensen heeft achtergelaten.

Dit zorgt ervoor dat veel toeristen die last hebben van hoogteziekte in Ngari ervoor kiezen om uit te rusten in Purang, omdat het de symptomen van hoogteziekte aanzienlijk vermindert. Als je je ongemakkelijk voelt bij de Kailash, kun je naar het district Purang rijden, ongeveer 120 kilometer, 2 uur rijden. Onderweg kom je langs het turkooizen spookmeer Rakshastal en het heilige Manasarovarmeer. Daarna kun je verder naar het zuiden, de smalle, langgerekte riviervallei volgend die door de golvende toppen van de Himalaya is uitgesleten. De hoogte wordt steeds lager, en wanneer je de rijen besneeuwde toppen van 6 of 7 kilometer hoog van het Himalayagebergte voor je ziet ontvouwen, rijd dan nog tien kilometer verder en je kunt aankomen in het district Purang.

Purang Haven

Pulan Haven is een traditionele grenshandelspost met een lange geschiedenis. De belangrijkste handelspassen zijn de Zherwa-pas, Lipulekh-pas, Tinkar-pas, enz. De in- en uitvoer van Pulan Haven is voornamelijk gebaseerd op onderlinge handel van de bevolking aan de grens. De haven doet handel van mei tot en met oktober elk jaar. Nadat de zware sneeuw in de winter de bergen afsluit, wordt de handel gestaakt.

Purang heeft meer dan één route naar Nepal en India. Er zouden meer dan 20 bergwegen zijn die naar buiten verbinden. De meest populaire grensovergang is de Zherwa-grensovergang tussen China en Nepal. Gelegen op een helling op de noordelijke oever van de Mabja Zangbo-rivier, is Zherwa een natuurlijk dorp dat behoort tot het dorp Kejia. Aan de overkant van de rivier ligt het dorp Hilsa (Nepalees: हिल्सा, hilsā) in Nepal, dat aan de voet van de bergen ligt. Er is een brug die de twee kanten verbindt, en de hemelsbrede afstand is slechts een paar honderd meter. Er is een vliegveld in Simikot, waar de districtshoofdstad is gevestigd, vanwaar helikopters pelgrims die naar de Heilige Berg en het Meer gaan naar Hilsa kunnen vervoeren. De Zherwa-grenshaven wordt daarom voornamelijk gebruikt als toegangspoort voor Nepal en India om in en uit te reizen om Kailash te bezoeken. Bovendien gaan hindoes en jains ook noordwaarts door de Tinkar-pas op hun pelgrimstocht naar de Kailash en het Manasarovarmeer.

Vervoer

Er is een speciale snelweg aangelegd die Shigatse en Ngari verbindt in het district Purang. Het kan rechtstreeks naar Lhasa (1.206 kilometer) gaan via Shigatse in het oosten; of het kan Urumqi bereiken door in het noorden Shiquanhe Town over te steken en de Xinjiang-Tibet snelweg te nemen, en het ligt ongeveer 20 kilometer van de Chinees-Nepalese grens in het zuiden. Er is een pendelbus van Shiquanhe naar Puran, die 6 tot 8 uur duurt. Binnenlandse reizigers kunnen ook liften of zelf rijden. Internationale toeristen kunnen alleen toeristenvoertuigen met vergunning huren.

Toerisme

Het beste seizoen om Purang te bezoeken is van juni tot augustus, wanneer de velden vol met volgroeide gewassen staan en de verweerde gele zandgrond en zilveren sneeuwtoppen met elkaar contrasteren. Het toont de harmonie en eenheid van mens en natuur.

Toeristische Route Purang

Kailash→Namonanyi→Manasarovarmeer→Rakshastalmeer→Kejia-klooster→Xianbolin-klooster→District Purang

Mount Kailash

Mount Kailash (6.656 m) betekent in het Tibetaans "de schat van de besneeuwde bergen". De top heeft een unieke vorm. De koepelvormige top is het hele jaar door bedekt met sneeuw. Vanuit welke richting je er ook naar kijkt, het lijkt op een enorme ijs- en sneeuwpiramide die bovenop de bergtoppen staat. Voor degenen die in het hindoeïsme, boeddhisme, het oude jaïnisme en de bön-religie geloven, is het oppermachtig en het centrum van de hele wereld. In staat zijn om naar Puran te gaan en Kailash te bezoeken, is de grootste zegen in het leven.

Manasarovarmeer

Het Manasarovarmeer ligt 20 kilometer ten zuidoosten van de Kailash en aan de noordkant van de Namunani-sneeuwtop. Het heeft een hoogte van 4.588 meter en bereikt een maximale diepte van 70 meter, waardoor het het hoogste zoetwatermeer ter wereld is. Het Chiu-klooster, gelegen aan de westelijke oever van het heilige meer, is de beste plek om Manasarovar te bekijken.

Rakshastalmeer

Bekend als het spookmeer, ligt het Rakshastalmeer (4.574 m) niet ver van het Manasarovarmeer. In feite waren het heilige Manasarovarmeer en het spookmeer Rakshastal oorspronkelijk één meer. Door klimaatverandering trekt het meer zich terug en daalt het wateroppervlak, waarbij slechts een smalle heuvel het in tweeën scheidt. Maar het vreemde is dat Rakshastal na de scheiding geleidelijk een zoutwatermeer werd, terwijl het Manasarovarmeer, niet ver van Rakshastal, een zoetwatermeer is.

Mount Namonanyi

Mount Namonanyi (7.694 m) ligt in het westelijke deel van de Himalaya en staat plaatselijk bekend als de "Moeder van God" of "Godinberg". Er is de grootste gletsjergroep in de Himalaya. Kijkend naar Mount Namonanyi vanaf de voet van de Kailash, zie je majestueuze besneeuwde toppen die in de wolken en mist de lucht in steken, wat schitterend is.

Kejia Dorp

Kejia Dorp heeft een geschiedenis van meer dan 1.000 jaar, met het Kejia-klooster als middelpunt, dat wordt omringd en verbonden door dorpshuizen, waar de oude Kejia Tibetaanse opera tot op heden is doorgegeven, en het is een duizend jaar oud dorp aan de oevers van de Mabja Zangbo-rivier.

Kejia Tempel

De Kejia Tempel werd gebouwd in het begin van de 12e eeuw. De tempel herbergt een beeld van de Bodhisattva Manjushri dat gezegend is door de eminente monnik Rinchen Sangpo. De legende zegt dat het beeld op weg naar Gar hier passeerde en de Boeddha plotseling zei hier te blijven. Daarom werd hier een grote soetrahal gebouwd om het Boeddhabeeld te vereren. De tempel werd later een belangrijke tempel op de grens tussen China, India en Nepal, en werd gezamenlijk vereerd door gelovigen uit de drie landen.

Xianbolin Tempel

De Xianbolin Tempel was de eerste grote tempel in Ngari. Het werd gebouwd in het begin van de 17e eeuw tijdens het bewind van de vijfde Dalai Lama, Lobsang Gyatso, en valt onder het gezag van het Drepung-klooster van de Gelug-sekte in Lhasa. Staande op de top van de berg zie je de omliggende besneeuwde bergen en de Mabja Zangbo-riviervallei met het groene landschap.