Labrang-klooster

Het Labrang-klooster ligt in het westen van Xiahe County, met de Feniksberg in de rug en de Drakenberg voor zich, op een kostbare plek met een goede feng shui. Het klooster werd in 1710 gesticht door de eerste Jamyang Zhépa, Ngawang Tsöndrü (wiens belang alleen onderdoet voor dat van de Dalai Lama en de Pänchen Lama). Labrang betekent in het Tibetaans 'Boeddhistisch Paleis', en is de verblijfplaats van Jamyang Rinpoche.

Na generaties lang door Jamyang te zijn gebouwd, is het nu het grootste Tibetaanse religieuze en culturele centrum in de regio's Gansu, Qinghai en Sichuan, en het centrum van religie en cultuur in het Amdo Tibetaanse gebied. Het Labrang-klooster is een van de zes belangrijkste kloosters van de Gelug-school van het Tibetaans boeddhisme (Gele Sekte), het beroemdste Tibetaans tantrische instituut ter wereld, en heeft het meest complete onderwijssysteem van het Tibetaans boeddhisme.

Overzicht

Het Labrang-klooster werd gebouwd in 1709, de tempel is gelegen in het noorden en gericht op het zuiden, met een vloeroppervlak van 823.000 vierkante meter, 6 schrifthallen, 84 boeddhistische tempels, 31 Tibetaans-stijl gebouwen, 30 boeddhistische paleizen, meer dan 500 gebedswiel kamers, meer dan 10.000 kloosterhuizen, en meer dan 4.000 monniken in zijn hoogtijdagen. Het klooster brengt de wijsheid van het Tibetaanse, Chinese en Mongoolse volk samen en staat bekend om zijn superieure bouwkunst en schitterende religieuze cultuur.

Het religieuze systeem van het Labrang-klooster bestaat voornamelijk uit Zes Tratsangs (kloosterscholen of instituten), die het esoterische boeddhisme, theologie, geneeskunde, astrologie en recht bestuderen. Mejung Tosamling is het centrum, ook wel bekend als de Grote Soetra Hal, de locatie voor academische bijeenkomsten. Er zijn in totaal honderden tempels, waaronder de voorhal, voorhof, hoofdhal en achterhal, met een oppervlakte van meer dan tien hectare. Het is een gemengde structuur van Tibetaanse stijl en oude paleisstijl. Er zijn vergulde koperen tegels, koperen geiten, Dharma-wielen, vaandels, schatvazen en andere versieringen op de top. Het richt zich voornamelijk op exoterisch en benadrukt de studie van de vijf belangrijke verhandelingen geschreven door Indiase boeddhisten ("Commentaar op Geldige Cognitie", "Soetra van Adamantine Transcendente Wijsheid", "Mūlamadhyamaka-kārikā", "Zieltheorie van de Boeddhisten" en "Over Vinaya").

Alle boeddhistische tempels in het klooster zijn gebouwd met lokale steen, hout en aarde-hennep als bouwmaterialen, maar metaal wordt zelden gebruikt. Het gebouw is in zijn geheel breed aan de onderkant en smal aan de bovenkant, bijna trapeziumvormig, met steen aan de buitenkant en hout aan de binnenkant. Elke tempel is geschilderd met rode, gele, witte en andere aardse pigmenten, afhankelijk van hun verschillende functies en niveaus. Kleurrijke gordijnen hangen aan de dakranden van de balkons. Vergulde koperen Dharma-wielen en yin-yang beesten worden op de toppen en muren van grote en middelgrote gebouwen geplaatst, vazen, spandoeken, gouden koepels, leeuwen. Sommige paleizen hebben ook de architectonische prestaties van de Han-bevolking geïntegreerd en opgenomen, met paleisachtige daken bedekt met vergulde koperen tegels of groene geglazuurde tegels.

Het Labrang-klooster herbergt meer dan 60.000 geschriften van allerlei soorten, verdeeld in 12 categorieën, waaronder de volledige collectie, filosofie, tantra, geneeskunde, verklaring, versierde rijm, geschiedenis, religie, biografie, ambacht, wiskunde en poëzie, waardoor het het klooster met de grootste boekencollectie is.

Het Labrang-klooster is ook een schatkamer van oude cultuur en kunst, met name de kleurrijke boterbloemen, thangka-schilderijen en borduurwerk in elke boeddhistische tempel, die worden beschouwd als de drie unieke Tibetaanse kunsten.

In de Geschiedenis

In 1709 werd de eerste Jamyang Zhépa Ngawang Tsondru uitgenodigd door Prins Chuahan Danzin van de Heshuo-afdeling van Mongolië en Qinghai om terug te keren naar zijn voorouderlijk huis in Tibet om een tempel te bouwen om de leringen van de Dharma te verspreiden. In de zomer van dat jaar bracht de levende Boeddha zijn discipelen naar het lagere deel van de Feniks- en Drakenbergketen, waar hij de prachtige en gelukkige wolken zag die het gebied omringden, waardoor het een ideale plek was om een tempel te bouwen, en vervolgens besloot hij hier het Labrang-klooster te bouwen. Op zijn hoogtepunt waren er meer dan 3.600 monniken, waarvan Tibetanen de overgrote meerderheid vormen. De eerste Jamyang Zhépa werd monnik op 13-jarige leeftijd en hij ging naar Tibet op 21-jarige leeftijd om verder te studeren. Hij verbleef 40 jaar in Lhasa en stond bekend als de eerste persoon na Tsongkhapa. Hij woonde 13 jaar in het Labrang-klooster, wijdde al zijn inspanningen aan de bouw van het klooster, creëerde Tratsangs en predikte. In 1720 gaf de Chinese keizer Kangxi hem een gouden zegel en een kroningsedict, waarbij hij hem respecteerde als de Dharmakoning van de Zen-meester. Daarna bezaten opeenvolgende Jamyang Rinpoches dit klooster. Door generaties van uitbreiding wordt de omvang steeds groter. Er kwamen veel eminente monniken naar voren, die werden ingehuurd als keizerlijke leraren van de Qing-dynastie of als soetra-leraren van de Dalai Lama en Pänchen Lama. Daarom werd de tempel beroemd.

Kora Corridor

Er is de langste Kora Corridor ter wereld, met meer dan 1.700 cilindrische gebedswielen, die het hele klooster omringen, 3,5 kilometer lang, en het duurt ongeveer twee uur om alle gebedswielen te draaien. Gebedswielen worden ook Mani-gebedswielen genoemd. Hoe meer je het zes-lettergrepige mantra (Om Mani Padme Hum) reciteert, hoe toegewijder je aan Boeddha bent, en je kunt worden vrijgesteld van het lijden van reïncarnatie. Bij het maken van een Mani-gebedscilinder plaatsen ambachtslieden de "Zes-Lettergrepige Mantra"-rol in de buis. Elke draai staat gelijk aan het één keer chanten van de soetra, en herhaalde rotatie staat voor eindeloos chanten.

Er zijn verschillende manieren om de kora te doen: de overgrote meerderheid van de pelgrims heeft de linkerhand die kralen vasthoudt, en de rechterhand die de gebedswielen draait, terwijl sommige pelgrims zich langs de Gebeds Corridor prosterneren. Als je recht van de Gebeds Corridor loopt, kun je naar de heuvel gaan om het panoramische uitzicht over het hele Labrang-klooster te overzien en de sterke religieuze sfeer te voelen.

Hoe er te komen?

Per vliegtuig: Je kunt vliegen naar Lanzhou Zhongchuan International Airport of Xining Caojiabao International Airport, en dan overstappen op een bus naar het Labrang-klooster.
Per trein: Je kunt een trein nemen naar Lanzhou Railway Station of Xining Railway Station, en dan overstappen op een bus naar het Labrang-klooster.
Per auto: Je kunt een bus nemen van Lanzhou of Xining naar het Labrang-klooster, wat meestal ongeveer 4-6 uur duurt.

Beste Reistijd

Elk jaar, van de 4e tot de 17e van de eerste maand van de maan-Tibetaanse kalender, van de 29e van de zesde maand tot de 15e van de zevende maand, zijn er Monlams. Van de 13e van de eerste maand en op de 8e van de zevende maand, zijn er activiteiten van het ontvouwen van Boeddhabeelden en geschriftdebatten. Massale gelovigen en monniken komen uit alle richtingen samen, om deel te nemen aan en te kijken naar verschillende Cham-dansen, oud Tibetaans theater en kleurrijke ghee-bloemen.

Reistips

De gebruikelijke manier om het Labrang-klooster te bezoeken is om de tempel met de klok mee te rondlopen, wat ook een Tibetaans boeddhistisch bedevaartsritueel is. Tijdens het rondlopen van de tempel kun je een bezoek brengen aan de grote hallen die verspreid zijn over het complex. Het is ongeveer 4 kilometer om de tempel te rondlopen, en het bezoek duurt meestal ongeveer 3-4 uur.
Het museum en het ghee-bloemenmuseum in een binnenplaats zijn zeker een bezoek waard. De ghee-bloemen zijn erg mooi en kunnen worden gefotografeerd.
Aan de zuidelijke rand van het Labrang-klooster kun je het kleine bruggetje oversteken, de Drakenberg aan de andere kant van de Daxia-rivier beklimmen, en dan kun je een panoramisch uitzicht over het klooster zien. Er is een pagode die ook een goede plek is om het hele Labrang-klooster te overzien.
De buitenmuur van het Labrang-klooster is ongeveer 3,5 kilometer, die allemaal bestaat uit gebedswielen, meer dan 2.000 in totaal. Het duurt 2 uur om elk wiel rond te draaien. Je kunt gelovigen volgen om rond te lopen, dit is de langste Kora-corridor ter wereld, vergeet niet om met de klok mee te draaien.
Maak geen foto's in de hal voordat de monniken toestemming hebben gegeven.
Als je de hal niet binnenkomt, alleen naar de buitenkant van het Labrang-klooster kijkt of gewoon rondloopt, hoef je geen kaartje te kopen, omdat het klooster erg groot is, geen muren heeft en de wegen openbaar zijn. Het kleine binnenplaatsje aan beide kanten van de weg zijn de kamers van de monniken, en je kunt af en toe de monniken horen chanten als je langs de weg loopt.

Conclusie

Het Labrang-klooster is het religieuze en culturele centrum van de Gelug-sekte van het Tibetaans boeddhisme in de Amdo-regio geworden, evenals de hoogste onderwijsinstelling van het Tibetaans boeddhisme. Met zijn rustige omgeving en boeddhistische sfeer is het een ideale plek voor spirituele beoefening en meditatie.

Bezienswaardigheden in de buurt van Labrang-klooster