Xiazhulin-klooster

Xiazhulin-klooster (ook wel Shadrubling-klooster genoemd) ligt op de Gongrigabu-berg in Xue-dorp, Gonggar County, Shannan-stad, Tibet, op een hoogte van ongeveer 3.200 meter. Het ligt ongeveer 15 kilometer van Lhasa Gonggar Airport. Met de golvende bergen in de rug en uitkijkend over de Yarlung Tsangpo-rivier, staat het klooster rustig in de uitgestrekte openheid van het plateau.

De rode en witte muren spreiden zich laag voor laag uit langs de berg, en het gouden dak schittert in de zon, wat contrasteert met de weiden en besneeuwde toppen, en een typisch en plechtig Tibetaans architectonisch patroon laat zien.

Xiazhulin-klooster staat vooral bekend om het huisvesten van een 'duizendjarig onvergankelijk lichaam'. Men gelooft dat dit figuur een emanatie is van Groene Tara die zich manifesteert als Palden Lhamo. Zittend in de houding van Tara, met één oog licht geopend alsof het tussen waken en mediteren in is, is de uitdrukking sereen, niet lijkend op iemand die is overleden, maar op iemand die verzonken is in diepe contemplatie.

De volgende video geeft een kort beeld van het Xiazhulin-klooster en zijn omgeving.

Historische Achtergrond

In het Tibetaans heet het klooster 'Shadrubling', met de volledige naam 'Ganden Shadrubling'. 'Ganden' geeft aan dat het deel uitmaakt van de Gelug-school van het Tibetaans boeddhisme, terwijl 'Shadrubling' 'plaats voor prediking en beoefening' betekent. De lokale bevolking noemt het vaak 'Gongga Shadrubling'.

Het klooster werd oorspronkelijk gesticht in de 15e eeuw onder leiding van Meester Jamyang. In 1669 veranderde de Negende Levende Boeddha, Karma Wangchuk Dorje, zijn religieuze overtuiging van de Kagyu-school naar de Gelug-school en vestigde formeel zijn huidige naam, waardoor het een van de belangrijke voorouderlijke kloosters van de Gelug-traditie in de regio werd. Tijdens historische veranderingen werd het oorspronkelijke klooster verwoest. De huidige gebouwen werden in de jaren 1980 herbouwd onder toezicht van de Khyentse Levende Boeddha van het Sera-klooster.

De Shannan-regio wordt beschouwd als een van de bakermatten van de Tibetaanse beschaving. Tijdens de Tubo-periode waren religieuze en politieke machten hier met elkaar verweven en lieten een diepgaande erfenis na. Gonggar, gelegen in de middenloop van de Yarlung-riviervallei, was ooit een gebied dat veel werd bezocht door de Tibetaanse aristocratie. Daarom zijn in de omgeving nog veel kloosters en stoepa's te vinden.

Kloosterstructuur en Vereerde Godheden

Bij het betreden van het klooster zijn de oude en nieuwe gebouwen door elkaar gemengd, wat een duidelijke hiërarchie creëert.

Links van de ingang staat de belangrijkste assembleehal. Op de eerste verdieping staan beelden van Tsongkhapa en zijn acht belangrijkste discipelen, drie meester-discipel Boeddhabeelden, en duizend beelden van Tsongkhapa, samen met beelden van drie Dharmakoningen uit de Tubo-periode. De tweede verdieping herbergt de schriftuurbibliotheek, waar talloze boeddhistische teksten zorgvuldig worden bewaard.

Het beroemde lichamelijke beeld van Palden Lhamo is gehuisvest in een zijhal aan het einde van de achtertuin. De hal is zwak verlicht, wat een plechtige en eerbiedige sfeer creëert.

De aangrenzende beschermgodheidshal herbergt de godheid Shakyamuni, evenals beschermgodheden zoals Gelugpa Karma Trinley en Palden Lhamo. Een vrouwelijk figuur dat als een belangrijke beschermgodheid dient, is relatief ongebruikelijk in Tibetaans-boeddhistische kloosters. Het klooster bewaart ook prachtige muurschilderingen en kostbare oude geschriften, wat een aanzienlijke religieuze en artistieke waarde weerspiegelt.

Een Duizendjarige Legende

Een verhaal dat meer dan duizend jaar beslaat, wordt geassocieerd met dit bewaarde lichaam.

Rond 1045 na Christus reisde de Indiase boeddhistische meester Atisha naar Tibet om de Dharma te verspreiden. Terwijl hij een brede rivier passeerde, zag een jong meisje op de andere oever de eerbiedwaardige meester en was diep geraakt door toewijding. Als offer verwijderde ze alle gouden en zilveren sieraden die ze droeg en gooide ze naar hem over de rivier.

Toen het meisje thuiskwam, berispten haar ouders haar streng omdat ze de kostbaarheden van de familie had weggegeven. In verdriet en wanhoop sprong ze in de rivier om een einde aan haar leven te maken. De rivier droeg haar lichaam echter zonder haar te laten verdrinken. De dorpelingen, die dit als een slecht voorteken beschouwden, sloten haar op in een stenen grot en verstikten haar met rook.

Volgens de lokale legende manifesteerde Atisha later zijn spirituele krachten en onthulde dat het meisje was getransformeerd in Tara en naar het hemelse rijk was opgestegen. Er wordt ook gezegd dat hij verzen componeerde die de verdienste van haar onbaatzuchtige offer prezen. In latere generaties kwamen mensen te geloven dat ze een emanatie was van Palden Lhamo, die in de mensenwereld was verschenen om de boeddhistische leer te beschermen.

Er wordt verder gezegd dat zelfs na duizend jaar de punten van haar haar en haar vingernagels blijven groeien.

Om deze karmische verbinding te herdenken, is haar bewaarde lichaam vereerd in het Xiazhulin-klooster, waar het tot op de dag van vandaag wordt vereerd.

Omringend Landschap

Vanaf de top van het klooster heeft men uitzicht op de kronkelende Yarlung Tsangpo-rivier beneden. Bij zonsopgang glinstert zonlicht op het wateroppervlak en weerspiegelt verre bergen en bossen.

In de lente en zomer bloeien gouden koolzaadbloemen langs de rivieroevers, wat een opvallend contrast vormt met de karmozijnrode gewaden van monniken. In de winter stijgt mist op door de vallei en het klooster verschijnt half verhuld in de mist, wat bijdraagt aan zijn stille mysterie.

Hier komen religie, cultuur en natuur harmonieus samen, waardoor bezoekers de unieke uitgestrektheid en sereniteit van het Tibetaanse plateau kunnen ervaren.