Lhasa - Hoofdstad van Tibet

Lhasa betekent letterlijk "plaats van de goden" en wordt door Tibetanen beschouwd als hun heilige land. Als hoofdstad van de Tibetaanse Autonome Regio ligt de stad Lhasa in het zuidwesten van de Volksrepubliek China. Het is al lange tijd het centrum van de Tibetaanse politiek, economie, cultuur en religie. Met een bevolking van ongeveer 558.900 mensen kent Lhasa 3 belangrijke nationaliteiten (Tibetaans, Han, Hui) die Tibetaans, Mandarijn en Jin (een Chinees dialect uit de regio Hohhot) spreken.

Als internationale toeristenstad met een hoogplateau en etnische kenmerken, zie je veel lama's in donkerrode monnikspijen en Tibetanen in kleurrijke kostuums. In Lhasa kun je in de zon zitten, een kopje boterthee drinken, pelgrims zien neerknielen, met mensen meebidden op de Barkhorstraat, en het prachtige Potalapaleis bewonderen, enz.

Lhasa in het kort

Lhasa locatiekaart

Geschiedenis van Lhasa

De geschiedenis van deze majestueuze stad gaat terug tot de oudheid, om precies te zijn tot de 7e eeuw, onder leiding van Songtsän Gampo, de derde Tibetaanse koning, die de hoogste persoon in het Tibetaanse rijk van die tijd was. Zijn rijk groeide langs de Brahmaputra-rivier nadat ze het Zhangzhung-koninkrijk in het westen hadden bezet, en deed een gewaagde zet door de hoofdstad te verplaatsen van Chingwa Taktsé Kasteel in Chongye County naar Rasa (nu bekend als Lhasa). De bewonderenswaardige leider koesterde het land en bouwde zelfs het eerste paleis in het gebied, nu bekend als het Potalapaleis, bovenop de Marpori-berg in de zevende eeuw. Later veroverde hij de hele Tibetaanse regio en legde banden met Nepal en het keizerlijke Tang-hof. Hij bekeerde zich vervolgens tot het boeddhisme en bouwde 2 tempels, de Jokhang (of Rasa Trülnang Tsulagkhang) en de Ramoche-tempels, om 2 boeddhistische beelden te huisvesten - de Akshobhya Vajra (die de Boeddha op achtjarige leeftijd afbeeldt) en de Jowo Sakyamuni (die de Boeddha op twaalfjarige leeftijd afbeeldt). De stad leed zwaar tijdens de 9e eeuw onder het bewind van Langdarma, maar werd later teruggebracht naar zijn vroegere glorie tijdens de opkomst van de 5e Dalai Lama.

De geschiedenis van Lhasa is verbonden met het boeddhisme.

Weer in Lhasa

Het temperatuurverschil per jaar in Lhasa is klein, maar groot tussen dag en nacht. "Vier seizoenen op één dag" is een ware beschrijving van het weer in Lhasa. Tijdens het hoogseizoen voor toeristen, van juni tot september elk jaar, kan de hoogste temperatuur in Lhasa 's middags 27-29℃ bereiken, wat mensen een zomers gevoel geeft. 's Avonds begint de temperatuur te dalen tot 15℃, waardoor mensen een gevoel van koel herfstweer kunnen hebben; om middernacht daalt de temperatuur tot 0-5℃. De volgende ochtend na zonsopgang zou de temperatuur stijgen, alsof het zo warm is als de lente.

Het droge seizoen en het regenseizoen zijn duidelijk verdeeld. Het regenseizoen in Lhasa is van juni tot augustus, maar het regent meestal 's nachts, dus zelfs als je in het regenseizoen reist, zal de nachtregen je reis de volgende dag niet beïnvloeden. De volgende ochtend kun je de nachtregen alleen maar zien aan de natte grond. De zon zal het land snel weer verlichten.

Lhasa staat bekend als de "zonnestad" vanwege de 3.021 uur zonneschijn per jaar, met een gemiddelde van meer dan 8 uur zonneschijn per dag. Veel toeristen kiezen ervoor om in de winter naar Lhasa te gaan om te zonnebaden en de unieke charme van Tibet te voelen onder de zonneschijn van de heilige stad. Het zonlicht is hier zo intens dat je binnen een dag verbrand kunt worden. Het is beter om zonbeschermingsmaatregelen te nemen.

>> Lees meer over het weer in Lhasa

Hoogte van Lhasa

Lhasa ligt op 3.650 meter boven zeeniveau. De lucht is dun en het gemiddelde jaarlijkse zuurstofgehalte in de lucht is slechts 64,3 procent van dat in de vlaktes. Wanneer mensen die gewend zijn in vlakke gebieden te wonen naar Lhasa gaan, kunnen ze, onder invloed van hoogte, droge lucht, koude temperatuur, sterke ultraviolette straling, lage luchtdruk, laag zuurstofgehalte en andere factoren, ongemak voelen, wat hoogteziekte wordt genoemd. De symptomen van milde hoogteziekte zijn over het algemeen lichte hoofdpijn, slaapproblemen, lichte benauwdheid op de borst en overmatige opwinding. Maar ernstige hoogteziekte kan ernstige hoofdpijn, benauwdheid op de borst, ademhalingsmoeilijkheden, enz. veroorzaken. Daarom is het belangrijk om vóór vertrek te begrijpen en te leren hoe je hoogteziekte kunt voorkomen.

>> Lees meer over de hoogte van Lhasa

Belangrijkste bezienswaardigheden in Lhasa

Afgezien van zijn geweldige geschiedenis, heeft de stad Lhasa ook enkele adembenemende uitzichten die qua schoonheid kunnen wedijveren met zijn geschiedenis, met drie UNESCO-werelderfgoedlocaties, namelijk het Potalapaleis, de Jokhangtempel en Norbulingka. Elk daarvan is een bezoek waard en een must als je echt je reis wilt volbrengen en een misschien wel eenmalig bezoek wilt ervaren.

Bovenaan deze lijst staat het Potalapaleis, dat ooit een symbool was van de eenheid van politiek en religie. Het is de voornaamste residentie van de Dalai Lama, de levende god voor Tibetanen. Nu is het veranderd in een museum na de restauratie toen de 14e Dalai Lama in 1959 naar India vluchtte om aan de Tibetaanse opstand te ontsnappen. De plek was een favoriet van koning Songtsen Gampo, de eerste leider van Lhasa, om te mediteren en te ontspannen. De site werd in 1989 gerenoveerd en 5 jaar later werd het een van de UNESCO-werelderfgoedlocaties. De verschijning van het Potalapaleis is magnifiek. Het is een uitstekende vertegenwoordiger van de Tibetaanse architectuur en de essentie van de Chinese traditionele architectuur. Het interieur is beschilderd met een groot aantal muurschilderingen, die een enorme schilderijengalerij vormen. Elke hal bevat kostbare culturele relikwieën en boeddhistische kunstwerken, evenals de stoepa's van de opeenvolgende Dalai Lama's.

Na een bezoek aan het Potalapaleis gaan veel toeristen naar Chokpori, wat de beste hoek is om het Potalapaleis te fotograferen (vooral halverwege de berg), en ook de voormalige locatie is van de Tibetaanse Medische School die in 1413 werd opgericht. Ga een heilige pad af en je ziet Lingkhor, de buitenste pelgrimsroute in Lhasa, die toevallig een tweeling binnenroute heeft - Barkhor. De buitenste route Lingkhor omringt de Jokhangtempel, de Chokpori-heuvels, het Potalapaleis en de Ramoche-tempel en strekt zich uit over 8 kilometer. Het was ooit bedekt met pelgrims, zowel mannen als vrouwen, jong en oud, rijk en bedelaars.

De Jokhangtempel werd gebouwd in het centrum van de oude stad van Lhasa. De geschatte data voor de oprichting van de Jokhangtempel variëren van 639 tot 647 na Christus. De Jokhangtempel is de meest heilige tempel in Lhasa, waar een levensgroot boeddhabeeld van Sakyamuni op twaalfjarige leeftijd wordt vereerd. Het boeddhabeeld werd ingewijd door Sakyamuni zelf, wat de Jokhangtempel een opperste positie geeft in het Tibetaans boeddhisme. Veel pelgrims werpen zichzelf zelfs neer langs de ijzige Sichuan-Tibet snelweg of de Qinghai-Tibet snelweg, en doorstaan onnoemelijke ontberingen om de Boeddha te aanbidden. Voor de Jokhangtempel staan tientallen pelgrims, mannen en vrouwen, met lange schorten en houten handplanken, gericht naar de tempel, buigen voorover, strekken hun lichaam, raken met hoofd en neus de grond aan, staan dan op en herhalen dit. Deze site werd in 2000 opgenomen als UNESCO-werelderfgoedlocatie.

Een pelgrim loopt langs de Jokhangtempel.

Het Norbulingka-paleis ligt aan de westkant van Lhasa, op korte afstand ten zuidwesten van het Potalapaleis. Norbulingka was de zomerresidentie van de opeenvolgende Dalai Lama's van de jaren 1780 tot 1959. In de zomer kwamen de Dalai Lama's hier om de zomer door te brengen, lokale overheidszaken te regelen en religieuze activiteiten uit te voeren. Daarom staat het algemeen bekend als het Zomerpaleis van Lhasa, wat in het Tibetaans "Schattenpark" betekent. Als je de bloementuin binnenloopt, zijn de planten zo weelderig dat de gebouwen bedekt lijken door hoge bomen. Als je over het stenen pad loopt, kun je genieten van de rust om je heen, die op zo'n hoge hoogte in Tibet echt moeilijk te zien is.

>> Lees meer over bezienswaardigheden in Lhasa

Verkeer in Lhasa

Lhasa, gelegen in het plateaugebied, was vroeger lange tijd geïsoleerd van het vasteland van China en het verkeer was zeer achterlijk, met alleen wegen als verbinding met de buitenwereld. Nu zijn er grote veranderingen in de verkeerssituatie in Lhasa, waardoor een driedimensionaal transportnetwerk is ontstaan met weg-, spoor- en luchtverbindingen als geheel. De drie grote wegen naar Tibet zijn Qinghai-Tibet, Sichuan-Tibet en Xinjiang-Tibet. Daarnaast zijn er populaire snelwegen zoals de Sino-Nepalese snelweg en de Yunnan-Tibet snelweg die een wegennetwerk vormen met Lhasa als centrum. Sinds 2006, met de opening van de Qinghai-Tibet-spoorlijn, kunnen toeristen directe treinen naar Lhasa nemen vanuit Beijing, Shanghai, Guangzhou, Chengdu, Chongqing, Lanzhou, Xi'an en Xining. Het burgerluchtvervoer heeft ook de bovengenoemde binnenlandse routes geopend, en de enige internationale route tussen Lhasa en Kathmandu (Nepal) is nu beschikbaar. Op basis van het huidige transportnetwerk is de toegang tot de belangrijkste Tibetaanse steden als volgt:

>> Lees meer over hoe je in Lhasa kunt komen

Conclusie

Lhasa is niet alleen de hoofdstad van Tibet - het is het spirituele en culturele hart van de regio. Met zijn diepgewortelde geschiedenis, levendige tradities en unieke plateaulevensstijl biedt de stad reizigers een glimp van een wereld gevormd door toewijding en veerkracht. Hoewel de grote hoogte om voorbereiding vraagt, maakt de groeiende toegankelijkheid van Lhasa het gemakkelijker dan ooit om de stille charme en felle zonneschijn te ervaren. Voor wie op zoek is naar betekenis, schoonheid en authenticiteit, blijft Lhasa een bestemming zoals geen ander.

Misschien vindt u dit interessant