Nyemo Tunba

Als de geboorteplaats van de Tibetaanse wierook, gebruikt Nyemo Tunba 'niet-dodend water' als energiebron en produceert het handgemaakte Tibetaanse wierook via het originele watermolens-wierookproductieproces met een geschiedenis van 1.300 jaar. Deze techniek van watermolens-wierookproductie is opgenomen in het nationale immateriële culturele erfgoed. Vanwege de verdienste van het niet-doden is Nyemo Tibetaanse wierook de hoogwaardige wierook om Boeddha te aanbidden en is het in binnen- en buitenland bekend.

Nyemo Tunba toeristische plek ligt in Tunba Township, Nimu County, 120 kilometer van Lhasa. Het is de thuisbasis van Tunmi Sangbuza, de grondlegger van het Tibetaanse schrift en de Tibetaanse wierook. Tot op de dag van vandaag zijn de oude gebouwen zoals de voormalige residentie van Tunmi Sangbuza, de schrifthal en Tunba Manor nog steeds bewaard in het toeristische gebied. De toeristische plek heeft nu 8 nationale en regionale immateriële culturele erfgoederen. Tegelijkertijd is het ook het beroemdste, meest geconcentreerde en meest complete gebied van etnische handwerkverzamelplaats. Tibetaanse wierook, papier en houtsnijwerk worden ook wel de 'Drie Wonderen van Nyemo' genoemd. De watermolenpromenade in het toeristische gebied is de plek waar Tibetaanse wierook wordt geproduceerd.

Tibetaanse Wierook

Met een uniek onschadelijk recept - voldoende watervoorziening, gunstig klimaat en diverse planten, wordt de Tibetaanse wierook geproduceerd in Nyemo Tunba met een geschiedenis van meer dan 1.000 jaar. Behalve voor offerceremonies, kan deze geurige wierook ook worden gebruikt om infectieziekten zoals griep en influenza te voorkomen, omdat de ingrediënten kruidengeneesmiddelen bevatten zoals saffraan, sandelhout, rendiermos en borneol.

Tibetaans Papier

Daterend uit het midden van de 7e eeuw, is Nyemo Tibetaans papier een uniek cultureel artefact van Tibet. Gedurende de afgelopen 1.300 jaar hebben ambachtslieden van zowel Han- als Tibetaanse etnische groepen geprobeerd de unieke technische vaardigheden te vinden voor het maken van Tibetaans papier met lokale grondstoffen, sinds de papiermaaktechnologie in Tibet werd geïntroduceerd door Prinses Wencheng van de Chinese Tang-dynastie (618-907 n.Chr.), toen ze kwam trouwen met Sontzen Gampo, koning van het Tubo-koninkrijk in het oude Tibet.

Als een van de kenmerken van het in Nyemo geproduceerde Tibetaanse papier, blijft het schrift zelfs na onderdompeling in water helder en leesbaar. In mei 2006 werd het traditionele vakmanschap van Tibetaans papier ingeschreven als de eerste batch van het nationale immateriële culturele erfgoed.

Tibetaans Houtsnijwerk

Tibetaans houtsnijwerk is een traditioneel soort handwerk dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Tegenwoordig is het een immaterieel cultureel erfgoed van Tibet geworden voor betere bewaring en erfgoed.

Het snijproces is zeer ingewikkeld. Een Tibetaans boeddhistisch schrift, bijvoorbeeld, doorloopt negen stappen voordat het af is, en een Boeddhabeeld heeft 15-16 of zelfs 20-30 stappen omdat het complexer is. En elke ambachtsman bezit meer dan 20 snijgereedschappen die exclusief door hem worden gebruikt.

Snij-ambachtslieden combineren traditioneel volksambacht met moderne technieken, en produceren niet alleen tekstsculpturen maar ook patroonsculpturen die worden gebruikt voor het drukken van geschriften, gebedsvlaggen en toeristische producten.