Mount Lhotse
Mount Lhotse, de 4e hoogste top ter wereld, is 8.516 meter (27.890 voet) boven zeeniveau. Gelegen op 27°57′42'' noorderbreedte en 86°56′00'' oosterlengte, behoort Lhotse tot de Himalaya. Lhotse betekent de 'zuidelijke piek' in het Tibetaans omdat hij 3 km ten zuiden van de Mount Everest ligt. Lhotse is via de 'South Col' verbonden met de Everest.
De Lhotse-piek wordt in het Tibetaans ook wel 'Dingjie Xie Sangma' genoemd, wat blauwe en mooie fee betekent. Het wordt begrensd door de noordelijke rand en de zuidoostelijke rand van de top. De oostkant ligt binnen het grondgebied van de Tibetaanse Autonome Regio van China en de westkant behoort tot het Koninkrijk Nepal.
Kenmerken van Mount Lhotse
De bergen zijn majestueus en steil, met frequente gletsjers, ijslawines en lawines. Vooral het basiskamp tot kamp 1 is bedekt met duizenden jaren oude morenen en enorme gletsjers. Het terrein is ingewikkeld, de route is lang, de ijshelling is groot en er zijn talloze enorme ijsspleten. De gemiddelde sneeuwdiepte is 60-65 cm en de ijshelling is 75 graden, die op sommige plaatsen 85 graden of meer kan bereiken.
Naast de hoofdtop van 8.516 m (27.940 ft) heeft Lhotse ook de volgende satelliettoppen:
- Lhotse South, 8.426 m (27.644 ft) boven zeeniveau, ligt in Nepal.
- Lhotse Middle Ⅰ, of Lhotse Middle, 8.410 meter (27.592 voet) boven zeeniveau, ligt op de grens tussen Tibet en Nepal. Het werd voor het eerst beklommen door een Russisch bergbeklimmersteam op 23 mei 2001.
- Lhotse Middle ⅠⅠ, 8.372 m (27.467 ft) boven zeeniveau, ligt in Nepal en behoort tot de Himalaya.
- Lhotse Shar ligt op de grens tussen Tibet en Nepal. Op 12 mei 1970 bereikte een Oostenrijks bergbeklimmersteam de top.
- Daarnaast liggen Lhotse North Ⅰ, 8.290 m (27.198 ft) boven zeeniveau, Lhotse North Ⅱ, 8.307 m (27.254 ft) boven zeeniveau, en Lhotse North Ⅲ, 8.327 m (27.320 ft) boven zeeniveau, allemaal in Tingri County, Tibetaanse Autonome Regio van China.
Klimaatkenmerken
De topografie van Mt. Lhotse is steil en gevaarlijk vanwege frequente ijsvallen en onvoorspelbaar weer. De windsnelheid is iets lager dan die van de Mount Everest, maar de neerslag is groter dan die van de Mount Everest. In vergelijking met de Mount Everest is de windsnelheid hier iets lager maar is de regenval groter.
Van begin juni tot half september van elk jaar komen zware regenval en lawines vaak voor, waardoor de lucht bedekt is met sneeuwmist. Van half november tot half februari van het volgende jaar zorgt een sterke wind uit het noordwesten ervoor dat de temperatuur van de bergtop daalt tot -60℃. Alleen in de lente van begin maart tot eind mei, of de herfst van begin september tot eind oktober van elk jaar is het klimaat relatief stabiel, met verschillende periodes van goed weer.
Beklimmingsgeschiedenis van Mount Lhotse
- Op 8 mei 1955 bereikte het Zwitserse bergbeklimmersteam voor het eerst de top via de westelijke helling vanuit Nepal.
- Op 12 mei 1979 bereikte het Oostenrijkse team de top van de satelliettop van Lhotse.
- Op 16 oktober 1986 beklom de Italiaanse bergbeklimmer Reinhold Messner de top. Hij voltooide zijn beklimming van 14 toppen van 8.000 meter.
- In 1989 beklom een van de grootste bergbeklimmers van de 20e eeuw, de Pool Jerzy Kukuczka, direct de top van de moeilijkste zuidelijke helling van Lhotse. Maar hij kwam om tijdens de afdaling. Tot op de dag van vandaag heeft geen tweede persoon ter wereld deze route ooit beklommen.
- In 1996 werd Chantal Mauduit de eerste vrouw die de Lhotse beklom.
- In 1998 bereikte de 'Chinese Tibetaanse expeditie van 14 toppen boven de 8.000 meter' de top.
- Op 19 mei 2000 bereikte de Italiaan Sergio Martini de top.
- Op 23 mei 2001 beklommen Russen voor het eerst de Lhotse Middle.
Beklimmingsroutes
Lhotse is te zien op afstand tijdens de Shigatse-Everest roadtrip.
Er is slechts één succesvolle klimroute op de westelijke hellingmuur van Lhotse en dat was de route van de eerste beklimming op 18 mei 1956. Het Zwitserse team onder leiding van A. Eggler beklom eerst de Mount Everest-route tot 7.800 meter, draaide toen naar de smalle ijs- en sneeuwtrochroute, en uiteindelijk bereikten F. Luchsinger en E. Reiss de top. Naast de traditionele 'Zwitserse route' zijn er nog twee andere routes naar de top, maar beide zijn vanaf de zuidelijke helling. Daarnaast zijn er drie routes naar de top van de Lhotse Shar en Lhotse Middle. Tot nu toe heeft niemand de oostelijke helling in Tibet beklommen.